diario sudamericano

Co byscie zrobili po 45 godzinach w drodze gdy juz dotarliscie na miejsce?
No wlasnie: najesc sie i wyspac...
Puerto Natales, miejsce, w ktorym sie obudzilismy, jest na samym koniuszku poludniowej Patagonii, na polnoc od Arktyki i krainy Magellanes, lezy nad zatoka Seno Ultima Esperanza ( co znaczy Ostatniej Nadziei:)
Fjordy, kanaly, wyspy, gory i lodowce tworza unikatowe piekno tego wietrznego ( wiatr do 120km/godz) ale zapierajacego dech w piersiach miejsca.
Przez najblizszych pare dni 51º43'39" dlugosci poludniowej bedzie moim domem.
Miasteczko wyglada jak Cicely z "Przystanku Alaska" i tylko brakuje losia spacerujacego srodkiem ulicy. Nie mialabym nic przeciwko spotkaniu doktora Fleishmana albo Chrisa "o poranku", zwlaszcza ze nasz hotelik miesci sie nad miejscowa rozglosnia radiowa.
R. pojechal sie wspinac i powaznie trekingowac po parku narodowym Torres del Paine, a ja postanowilam powozic dupsko na koniach. Konie tutaj sa jak wielkie krowy, nie kopia, nie gryza i lubia byc miziane. Jezdzi sie z wodzami nonszlancko w jednej rece, z druga oparta o biodro. Strzemiona nisko, prawie na wyprostowanie nog, a siodlo nie plaskie jak w Europie, ale wygodna kulbaka. No tak to ja rozumiem!

Mam wrazenie ze jestem na koncu swiata i choc teoretycznie to jeszcze nie jest najdalszy na poludnie wysuniety kawalek ladu, poniewaz my juz nie pojedziemy dalej, dla nas pozostanie krawedzia swiata.



What would you do after 45 hours in the road once you hit your destination?
Exactly: get some food and have some sleep...
Puerto Natales, the place we woke up in, is located in the extreme south of Patagonia, on the north edge of Arctic Magellanes region, by fiord Seno Ultima Esperanza (The Last Hope:)
Fiords, canals, islands, mountains and glaciers form the unique beauty of this windy (wind up to 120km/h) but breathtaking place.
For a couple of days, 51º43'39" Southern Latidude is going to be my home.
City looks like Cicely from "Northern Exposure", just a moose walking down the street is missing.
I wouldn't mind to meet dr. Fleishmann or divine DJ Chris - especially that we've stayed in hospedaje on the top floor above the local radio station.
R. went for serious trekking in the National Park Torres del Paine while I decided to stay and have some horse back riding instead. Horses here are like a big cows, don't bite, don't kick and they love to be rub and cuddle. You ride with both reins in one hand, the other hand on your hip. Stirrups very long but saddle is deep and padded so you seat firmly.

Being here feels like the end of the World, which technically is not yet, but we wan't be any further south, so for us that's it.